read out LOUD!

read out LOUD!

สองเดือนที่ผ่านมา….กิมไปเรียนภาษาอังกฤษค่ะ เป็นแบบเติมทักษะ ฟัง พูด อ่าน เขียน ซึ่งได้เจอคุณครูที่ใส่ใจมาก หลังจากที่เรียนไปได้แค่ไม่กี่ครั้ง กิมก็ได้รับ real feedback จากคุณครู และได้รับคำแนะนำให้ไปฝึกฝนเพิ่มด้วยการ read out loud ค่ะ ตอนที่คุณครูบอก กิมก็มี “เฮ้ย! โมเม้น” เกิดขึ้นในใจดังๆ เลย

อยากให้ทุกคนลองนึกย้อนกลับไปนะคะ ว่าตั้งแต่เรียนจบมา ถ้าไม่ค่อยได้ใช้ภาษาอังกฤษสนทนาในชีวิตประจำวัน เวลาเราอ่านหนังสือใดๆ หรือบทความต่างๆ เรามักจะอ่านในใจเกือบทั้งหมด ใช่ไหมคะ

แล้วเจ้าสิ่งที่เกิดขึ้นกับการที่เราอ่านในใจ เราก็จะได้ยินเสียงเราในหัวด้วยสำเนียงจินตนาการ ซึ่งได้ยินบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง เพราะเราไป focus ที่การเข้าใจเนื้อหา

จนกระทั่งปัจจุบัน พอเราลองอ่านออกเสียง เราจะพบว่า ลิ้นไม่ได้พาเราไปอย่างที่เราอยากได้ พอเค้นทักษะการอ่านออกเสียง ก็จะพบว่า ตะกุกตะกัก ไม่เหมือนการอ่านในใจสักนิดเลย สมองที่เราจำคำศัพท์ ผูกกับเสียงในจินตนาการของเรา ไม่เหมือนอ่านออกเสียงจริง และกิมก็พบว่า ยิ่งพยายามอ่านออกเสียงให้ได้สำเนียงตามที่เราอยากได้ เรากลับไม่สามารถ focus เนื้อหาความหมายได้มากนัก

เพราะงั้น เรามาอ่านออกเสียงกันเถอะค่ะ